0 بازدید بازگشت
- مورخ:
- 1384/08/01
- شماره:
- 201/8472
- نوع:
- سایر قوانین و مقررات
- وضعیت
- معتبر
خلاصه مقرره
متن رای نامه شماره 211/4805/21593 مورخ 1383/12/11 معاون محترم فنی و حقوقی، حسب ارجاع رئیس کل محترم وقت سازمان امور مالیاتی کشور مطرح است. نامه مزبور مشعر بر این مسئله است که آیا اصلاحات به عمل آمده در بند 12 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم بر حسب اصلاحیه مورخ 1380/11/27، نسبت به استهلاک زیان احراز…
متن رای
نامه شماره 211/4805/21593 مورخ 1383/12/11 معاون محترم فنی و حقوقی، حسب ارجاع رئیس کل محترم وقت سازمان امور مالیاتی کشور مطرح است. نامه مزبور مشعر بر این مسئله است که آیا اصلاحات به عمل آمده در بند 12 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم بر حسب اصلاحیه مورخ 1380/11/27، نسبت به استهلاک زیان احراز شده اشخاص حقیقی و حقوقی در سال های قبل از 1381 (تاریخ اجرای اصلاحیه) قابل تعمیم می باشد یا خیر؟
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیات های مستقیم تشکیل و پس از شور و تبادل نظر به شرح آتی اعلام رأی می نمایند:
رأی اکثریت
همانطور که معاون محترم فنی و حقوقی استدلال کرده اند، با توجه به اینکه برابر مقررات ماده 147 قانون مالیات های مستقیم، پذیرش هزینه های قابل قبول طبق مقررات قانونی برای تشخیص درآمد مشمول مالیات دوره مالی مورد رسیدگی می باشد، از طرفی با در نظر گرفتن مشکلات اجرایی و حسابداری مستهلک نمودن زیان سنواتی به دو روش قبل و بعد از اصلاحی و نیز با عنایت به اینکه نظر قانونگذار چه قبل از اصلاح و چه بعد از آن، مبتنی بر استهلاک کل زیان تائید شده سنوات قبل، از درآمد سال یا سال های بعد می باشد، بنابراین برابر مقررات اصلاحی بند 12 ماده 148 مورد بحث کل زیان اشخاص حقیقی و حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر آنان احراز گردد بدون تفکیک آن به سنوات قبل یا بعد از سال 1381 برابر مقررات مزبور قابل استهلاک از درآمد سال یا سال های بعد می باشد.
سید محمود حمیدی- محمد رزاقی- علی اکبر نوربخش- محمد علی سعیدزاده- اسد اله مرتضوی- حسن عباسی پناه
نظر اقلیت:
با عنایت به مفاد ماده 4 قانون مدنی که مقرر داشته «اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ما قبل خود اثر نداده مگر اینکه در خود قانون مقررات خاصی نسبت به این موضوع اتخاذ شده باشد» و اینکه مستنبط از سیاق نگارش بند 12 (اصلاحی) ماده 148 قانون مالیات های مستقیم (به موجب اصلاحیه مورخ 1380/11/27) نیز آن است که حکم مقرر در آن منحصراً ناظر به استهلاک زیان های مرتبط با سال های عملکرد 1381 و بعد از آن می باشد که از تاریخ لازم الاجراء شدن اصلاحیه (1381/01/01) به بعد احراز گردیده باشد و ضمناً مقررات خاصی هم در بند اصلاحی مزبور مبنی بر شمول و تسری مفاد آن نسبت به استهلاک زیان های احراز شده مربوط به سال های عملکرد قبل از 1381 در اجرای بند 12 ماده 148 قبل از اصلاحیه اخیر (همانند مفاد قسمت اخیر جزء «و» بند 2 ماده اصلاحی یاد شده در خصوص مانده ذخایر مندرج در آن) پیش بینی و قید نشده است، نتیجتاً تعارضی فیما بین بند 12 اصلاحی و بند 12 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 و یا شواهدی حاکی از نسخ صریح یا ضمنی مقررات قبل در این خصوص مشاهده نمی شود و مآلاً موضوع خارج از مصادیق ماده 273 الحاقی به قانون مذکور به نظر می رسد.
بنابراین بنا به جهات فوق حکم هر دو بند مارالذکر (قبل از اصلاح مورخ 1380/11/27 و پس از آن) به لحاظ عدم تعارض و مغایرت با یکدیگر، همزمان با هم معتبر و جاری بوده و هر یک از زیان های احراز شده مرتبط با سال های قبل و یا بعد از 1381 ضمن لزوم رعایت مقررات و شرایط قانونی مربوط به خود، به طور مجزا یا توأم (به انتخاب و توسط مودی) قابل کسر از درآمد سال های عملکرد 1381 و بعد از آن خواهد بود.
غلامرضا نوری- داریوش آل آقا- اسماعیل ملکان
هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی در اجرای بند 3 ماده 255 قانون مالیات های مستقیم تشکیل و پس از شور و تبادل نظر به شرح آتی اعلام رأی می نمایند:
رأی اکثریت
همانطور که معاون محترم فنی و حقوقی استدلال کرده اند، با توجه به اینکه برابر مقررات ماده 147 قانون مالیات های مستقیم، پذیرش هزینه های قابل قبول طبق مقررات قانونی برای تشخیص درآمد مشمول مالیات دوره مالی مورد رسیدگی می باشد، از طرفی با در نظر گرفتن مشکلات اجرایی و حسابداری مستهلک نمودن زیان سنواتی به دو روش قبل و بعد از اصلاحی و نیز با عنایت به اینکه نظر قانونگذار چه قبل از اصلاح و چه بعد از آن، مبتنی بر استهلاک کل زیان تائید شده سنوات قبل، از درآمد سال یا سال های بعد می باشد، بنابراین برابر مقررات اصلاحی بند 12 ماده 148 مورد بحث کل زیان اشخاص حقیقی و حقوقی که از طریق رسیدگی به دفاتر آنان احراز گردد بدون تفکیک آن به سنوات قبل یا بعد از سال 1381 برابر مقررات مزبور قابل استهلاک از درآمد سال یا سال های بعد می باشد.
سید محمود حمیدی- محمد رزاقی- علی اکبر نوربخش- محمد علی سعیدزاده- اسد اله مرتضوی- حسن عباسی پناه
نظر اقلیت:
با عنایت به مفاد ماده 4 قانون مدنی که مقرر داشته «اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ما قبل خود اثر نداده مگر اینکه در خود قانون مقررات خاصی نسبت به این موضوع اتخاذ شده باشد» و اینکه مستنبط از سیاق نگارش بند 12 (اصلاحی) ماده 148 قانون مالیات های مستقیم (به موجب اصلاحیه مورخ 1380/11/27) نیز آن است که حکم مقرر در آن منحصراً ناظر به استهلاک زیان های مرتبط با سال های عملکرد 1381 و بعد از آن می باشد که از تاریخ لازم الاجراء شدن اصلاحیه (1381/01/01) به بعد احراز گردیده باشد و ضمناً مقررات خاصی هم در بند اصلاحی مزبور مبنی بر شمول و تسری مفاد آن نسبت به استهلاک زیان های احراز شده مربوط به سال های عملکرد قبل از 1381 در اجرای بند 12 ماده 148 قبل از اصلاحیه اخیر (همانند مفاد قسمت اخیر جزء «و» بند 2 ماده اصلاحی یاد شده در خصوص مانده ذخایر مندرج در آن) پیش بینی و قید نشده است، نتیجتاً تعارضی فیما بین بند 12 اصلاحی و بند 12 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم مصوب 1366 و یا شواهدی حاکی از نسخ صریح یا ضمنی مقررات قبل در این خصوص مشاهده نمی شود و مآلاً موضوع خارج از مصادیق ماده 273 الحاقی به قانون مذکور به نظر می رسد.
بنابراین بنا به جهات فوق حکم هر دو بند مارالذکر (قبل از اصلاح مورخ 1380/11/27 و پس از آن) به لحاظ عدم تعارض و مغایرت با یکدیگر، همزمان با هم معتبر و جاری بوده و هر یک از زیان های احراز شده مرتبط با سال های قبل و یا بعد از 1381 ضمن لزوم رعایت مقررات و شرایط قانونی مربوط به خود، به طور مجزا یا توأم (به انتخاب و توسط مودی) قابل کسر از درآمد سال های عملکرد 1381 و بعد از آن خواهد بود.
غلامرضا نوری- داریوش آل آقا- اسماعیل ملکان