قانون اجازه پرداخت حق محروميت از مطب

قانون فوق مشتمل بر چهار ماده و چهار تبصره در جلسه علني روز يكشنبه بيست و دوم آذر ماه يك هزار و سيصد و شصت و شش مجلس شوراي‌اسلامي تصويب و در تاريخ 1366.9.26 به تأييد شوراي نگهبان رسيده است.

ماده 1 - اجازه داده مي‌شود به دارندگان مدرك دكتري در رشته‌هاي گروه پزشكي (‌پزشكي، دندانپزشكي، دامپزشكي، داروسازي، علوم‌آزمايشگاهي) و پيراپزشكي و بهداشتي كه به طور رسمي برابر مقررات مربوط در وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتي، شركت‌هاي دولتي و شركت‌ها و‌سازمان‌هايي كه شمول قانون بر آنها مستلزم ذكر نام است و نهادهاي انقلاب اسلامي شاغل مي‌باشند و مستقلاً توان اشتغال در خارج از محيط اداري را‌دارند در صورتي كه به طور تمام وقت در رسته‌هاي[رشته هاي] بهداشتي، درماني، كشاورزي و يا محيط زيست در خدمت بوده و به كار انتفاعي تخصصي (‌اعم از‌مطب، داروخانه و آزمايشگاه و غيره) اشتغال نداشته باشند و 60 ساعت در ماه در غير ساعات اداري مشغول خدمت باشند (‌در قبال انجام وظايف و‌مأموريتهاي محوله در غير ساعات اداري) با تشخيص بالاترين مقام اجرايي دستگاه مبلغي حداكثر معادل حقوق و فوق‌العاده شغل يا مزاياي شغل‌دريافتي، به عنوان حق محروميت از مطب پرداخت شود.
تبصره 1 - مشمولين اين ماده منحصراً در صورتي كه بيش از 60 ساعت در خارج از ساعات اداري به انجام وظايف محوله مشغول شوند ، معادل كار اضافي مازاد بر 60 ساعت مذكور ، طبق مقررات مربوط از فوق العاده اضافه كار ساعتي استفاده خواهند نمود 
‌تبصره 2 - شاغلين مشاغل مذكور در اين ماده مشمول قانون معافيت از ماليات وجوهي كه تحت هر عنوان به استثناي حقوق و فوق‌العاده شغل به‌پزشكان، دندانپزشكان دكترهاي داروساز و دامپزشكان پرداخت مي‌شود، مصوب 1362.8.22 مجلس شوراي اسلامي نيز مي‌باشند.

ماده 2 - دانشگاهها و دانشكده هاي علوم پزشكي و خدمات بهداشتي ، درماني مجازند از خدمت تمام وقت ( شبانه روزي كامل ) اعضاي هيأت علمي دانشكده هاي گروه پزشكي و شاغلان رشته هاي پيراپزشكي استفاده كنند و در ازاي آن حداكثر معادل صد درصد ( 100% ) حقوق و فوق العاده شغل آنان را به عنوان حق محروميت از مطب ، داروخانه ، آزمايشگاه يا انواع ديگر درآمدهاي خارج از دانشگاه بپردازند .
تبصره (الحاقي 1375/10/12)- مشمولين اين ماده مجاز نميباشند در خارج از دانشگاهها و دانشكده هاي علوم پزشكي خدمات پزشكي و پيراپزشكي تخصصي انتفاعي خود را ارايه نمايند . 

ماده 3 - استفاده توأم هر يك از مشمولين اين قانون از حق محروميت از مطب موضوع مواد 1 و2 اين قانون ممنوع مي باشد .

ماده 4 - از تاريخ اجراي اين قانون ، قانون اجازه پرداخت حق محروميت از مطب به دامپزشكان وزارت كشاورزي مصوب 1363 . 8 . 29 و لايحه قانوني راجع به استفاده از خدمات تمام وقت استادان دانشكده هاي پزشكي و دندانپزشكي و شاغلان رشته هاي وابسته مصوب 1359 . 4 . 25 شوراي انقلاب اسلامي ايران و ساير قوانين و مقررات مربوط به پرداخت حق محروميت از مطب ملغي است.