هیئت های حل اختلاف می بایستی به شکایت مودیان در خصوص آراء بند 3 ماده 97 نیز رسیدگی نمایند

به طوری که مشاهده میشود، بعضی هیأتهای حل اختلاف مالیاتی در مواردی که هیأتهای حسابرسی موضوع بند 3 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم قبلاً مردود و یا غیر قابل رسیدگی بودن دفاتر مؤدیان را تأیید نمودهاند، به صرف این تأییدیه و بدون توجه به حکم قسمت اخیر تبصره 3 ماده 21 آئیننامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر و حساب اسناد و مدارک، اعتراض مؤدیان مذکور نسبت به تشخیص علیالراس را قابل قبول ندانسته، خود را فارغ از رسیدگی به این موضوع میپندارد، حال آن که به هیچ وجه در قانون یاد شده چنین قید و حصری برای هیأتهای حل اختلاف مالیاتی وجود ندارد، بلکه این هیأتها در حقیقت به منزله مراجع دادرسی بوده و علی الاصول از حیث علوم و اطلاعات مالی و حقوقی و نیز منزلت اداری در سطحی بالاتر از مراجع تشخیص و واحدهای جنبی آن قرار دارند و در نتیجه مکلفند راجع به هرگونه شکایت و اعتراض مؤدیان و یا حسب مورد مأموران تشخیص مالیات ذیربط، از جمله ادعای وقوع تخلف یا قصور و اشتباه در امر حسابرسی مالیاتی و یا بی توجهی به حکم تبصره 2 ماده 20 آئین نامه نحوه تنظیم و تحریر و نگاهداری دفاتر و حساب و اسناد و مدارک پیش گفته برابر مقررات رسیدگی و اظهار نظر نمایند به طوری که کمترین حقی از مؤدی و یا دولت ضایع نشود. مقتضی است مراتب بالا که مورد تأیید هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی نیز می باشد، به یکایک اعضاء هیأت های حل اختلاف مالیاتی مستقر در ادارات کل مالیاتی تهران و ادارات امور اقتصادی و دارائی شهرستان ها ابلاغ گردد.